|
6 september 2011
Wie leest er nog weblogs? Tegenwoordig zit je op facebook of op twitter, of beide. Ik zit op facebook. Vooral voor Atalanta, dacht ik eerst. Maar ook voor mijzelf, persoonlijk, blijkt het wel een beetje nuttig en soms zelfs erg leuk te zijn. Elke dag tientallen nieuwe berichten, vakantie- en andere foto's die je ineens ook van je vaagste kennissen, of zelfs van onbekenden kunt bekijken. Gekke filmpjes, grappen, interessante artikelen. Van de 'vrienden' zelf, of doorgelinkt. Leerzaam is het ook. Mijn vrienden komen uit heel verschillende hoeken: anarchisten, muzikanten, ecowijkbewoners, dierenvrienden, feministen, filosofen, familie (van Weia), oude bekenden, 'gewone' vrienden... Dat geldt voor anderen waarschijnlijk ook. Via facebook zie je dus van veel mensen kanten (beter: je ziet er een glimp van) die je nog niet kende. De meeste mensen die ik ken zitten trouwens (nog?) niet op facebook. Facebook lijkt soms een beetje op een kroeg. Ik ben graag wat doelgerichter bezig, maar toch kan kroegbezoek soms leuke, grappige, interessante uitwisseling opleveren. Daarvoor hoef ik nu slechts achter de computer hoef te kruipen.
Wat minder soepel verloopt is het aantal 'fans' voor Atalanta. Dat zijn er nu slechts 41, en zo'n 8 daarvan blijken Italianen te zijn, die toevallig ook fan zijn van de voetbalclub Atalanta Bergamo... Vonden ze het grappig om ook van deze Atalanta fan te worden, of hebben ze zich eerst vergist en hebben ze dat maar zo gelaten? Hoe het ook zij, het is wat magertjes! Ik zal me er nog verder in verdiepen hoe het aantal fans te verhogen is.
Filosofen houden zich bezig met het geheel, met alles. Breed en diep. Van een afstand en van binnenuit. En niet met meninkjes, slogans, maar goed onderbouwd. Is dat waardoor filosofen nooit echt aanslaan bij een groot publiek?
[RW]
|
|