ANARKAKRANT

[verre nazaat van de krant uit 1979-1981]

[naar lopende maand]


29 juli 2006

Een paar kilometer van huis is een kwekerij van groenten, 'n Groene Kans in Groenekan, en het is zo leuk dat je te fiets je gezonde lekkere dingen koopt en er is geen auto aan het vervoer te pas gekomen. Onderweg passeer ik een plas waar iets te doen is, agenten, waar zou het om gaan, alleen om dat je er niet mag zwemmen wat ze er wel doen?
De reden voor het zwemverbod is dat de plas natuurgebied is en deel van de Ecologische Hoofd-Structuur en altijd zijn er weer mensen die Lebensraum behoeven en zo'n plek inpikken en er gaan zwemmen wat vast heerlijk is tijdens een hittegolf maar de hebzuchtige hoofd-structuur is al bijna overal. [W]

29 juli 2006

We fietsen even geen lange afstand route maar eentje tussendoor en raken die kwijt. Er zijn voor de fietsers knooppuntbordjes, dat gaat ook, we prenten de getallen in ons hoofd, 16-96-97-1-2-3 is vast de mooiste manier om van hier naar daar waar we willen te raken. Maar het gaat tussen industrie door, een heel grote brug over een heel groot kanaal waar de brug nog open moet omdat een heel groot vat achter een boot versleept wordt naar weet ik waar. Dan een drukke weg, de spits is losgebarsten of uitgebroken of hoe zeg je dat, het raast een paar kilometer lang langs ons heen met veel meer kilometers per uur dan wij.
Dan bordje rechtsaf voor het volgende knooppunt en we zitten ineens tussen de molens van Kinderdijk. Een stuk of achttien, verschillende soorten, fraaie sloten, veel waterplanten en alles op een steenworp van waar we net in de eenentwintigste eeuw op zijn slechtst zaten.
Toch zijn deze molens het industriële landschap van drie eeuwen her en heeft men ze niet op de lange termijn ontworpen en zeker niet voor Japanse toeristen. De lange termijn vonden ze moeilijk destijds en het is er intussen niet beter op geworden. [W]

29 juli 2006

Vakantie, dus vrij van beslommeringen.
Toch?
Het is de hele week erg warm, we fietsen ons vol zweet, we drinken water en water en dan is het op en we willen bijvullen en laten we dan ook een flesje koud prikwater nemen, café dicht, klein plaatsje maar, hopelijk is er nog ergens iets, 'terras aan het water open', aardig meisje dat ons helpt. De andere klanten blijken rabauwen die na het werk nog wat alcoholica innemen en daarbij hun buitensporige stompzinnigheid etaleren door allerlei flauwe dat wil zeggen dubbelzinnige en ook ondubbelzinnige opmerkingen te maken tegen het aardige meisje. Prehistorisch gedrag.
Toch?
In het oude centrum van Brugge blijken vrijwel nergens auto's te mogen parkeren, een weldaad voor het oog want oerlelijk dat die stinkende koekblikken toch zijn, goed gezien van de stad die toerisme vast als inkomstenbron nummer één heeft. Vanwege diezelfde inkomstenbron is het wegdek veelal oud klinkerig kinderkoppig kasseiig en wij hobbelen er wat en plaatsen de fiets dan aan een hek. Een rolstoel hobbelt langs, zo ook een kinderwagen. En een enkeling die de auto toch niet mag parkeren meent er toch mee doorheen de stad te moeten rijden en dat gaat langzaam wegens de kopjes en het gaat erg lawaaiig wegens de kopjes en zo merk je hoe zo'n enkeling in een auto in een stille stad enorm veel lawaai produceert omderwille van het eigen gemak. Prehistorisch gedrag.
Toch?
We willen net als thuis alles van ekologische teelt en er blijken streken zonder ekowinkels of althans honderd kilometer fietsen verderop. Want de beschaafde groentenwinkel sluit wegens gebrek aan klandizie want de op westerse wijze beschaafde mensen hebben hun hersenen in hun portemonnee want goedkoop zal het zijn en nog goedkoper en dan nog wat goedkoper. Prehistorisch gedrag.
Toch?
De route gaat door heel Zuid-Beveland van oost naar west en dat betekent een lange saaie dijk, okee die is nuttig, en het betekent ontzaglijk grote percelen eenvormige teelt met erlangs een strookje volkomen doodgespoten ongeplande planten. Prehistorisch gedrag.
Toch?
We zijn bijna thuis, verlaten de fietsroute, steken door een wijk van Utrecht alwaar de oude hangbrug natgespoten wordt om niet te veel uit te zetten en gelijk met ons wil een auto over dat kleine bruggetje en geeft gas en spuit ons zeikende nat. Het is bijna dertig graden dus water geen probleem maar prehistorisch gedrag blijft het.
Toch?
[W]

20 juli 2006

Grappig is dat in hetzelfde nummer van Filosofie magazine een proefschrift genoemd wordt waarin de bewering dat voor alle moraal/ethiek een wij-perspectief nodig is. En dat mensen daar ook goed in zijn. En dat het ook voor groepen gangsters geldt dat ze een wij-perspectief nodig hebben voor hun groepsgedrag, maar dat dat natuurlijk niet om moraal/ethiek gaat.
Toch zou het woord 'wij' bij wet verboden mogen worden.
Voor moraal/ethiek is het voldoende om eerst vanuit ik te denken en dan tweedst via symmetrie alle anderen gelijke ik-denkerij toe te staan en dan derdst de samenleving zo in te richten dat alles wat iedereen tegelijk na kan streven moreel/ethisch 'sociaal' genoemd kan worden.
Zodat alles wat de een doen kan, maar dan ten koste van de ander, dat dat niet sociaal en dus niet moreel/ethisch is.
Zodat alle wij-denken dat anderen uitsluit niet sociaal en dus niet ethisch/moreel is.
En is dat niet alle wij-denken behalve wanneer het wij=dehelewereld is? [W]

20 juli 2006

Zou niet het woord 'we' bij wet verboden kunnen worden?
In Filosofie magazine 2006/4 een bespreking van een nieuwe vertaling van werk van Averroes, twaalfde eeuwse filosoof uit Islamitisch Andalusië. Compleet heet hij Abu Al-Walid Muhammad Ibn Ahmad Ibn Muhammad Ibn Ahmad Ibn Ahmad Ibn Rushd, maar de noorderlijker Europeanen maakten er Averroes van, of eigenlijk Averroës, een drastische verbastering waar je dunkt mij een dikke tong voor moet hebben.
Aan het slot van de bespreking staat: '[...] actueler is dan ooit. In die zin is vernieuwde aandacht voor het werk van Averroes heel belangrijk, zowel voor de moslims als de westerlingen.' Tien dagen geleden schreef ik over stamdenken en ziehier een subtiel voorbeeld. Want het komt mij voor dat 'westen' een geografische term is en het komt mij voor dat er in de streken die in het westen liggen heel wat moslims worden geboren en het komt mij voor dat die onomstotelijk westerlingen zijn en het komt mij voor dat de goedbedoelende recensent even iets te veel in termen van stammen heeft gedacht.
Het komt mij voor dat er eenvoudig had kunnen staan: 'de moslims en de niet-moslims'.
Zou het woord 'we' bij wet verboden zijn geweest dan was er waarschijnlijk niets fout gegaan, komt mij voor. [W]

15 juli 2006

Een iets ouder knipsel, NRC van 18 mei, internetverkiezing van de meest populaire intellectuelen aller landen, de top tien bestaat uitsluitend uit mannen. Ja zulke dingen gebeuren en ja de krant heeft er geen commentaar bij en ja die mannen zullen het zich graag laten aanleunen en ja ze zullen waarschijnlijk zelf geen initiatieven ontplooien om daar verandering in aan te brengen en mocht een van die mannen dat toch doen dan is dat geen macho. [W]

15 juli 2006

Morgen vakantie, nog even opruimen, liggen er dringende papieren? Ik kom een knipsel tegen uit Trouw van 18 mei, paar dagen voordat deze anarkakrant startte, bewaard voor een blogberichtje, vergeten, maar het zal nog wel actueel zijn. 'Door flirten zakelijk succes behalen', daar gaat het over, een flirtcoach, een vrouw die iets gevonden heeft om geld binnen te slepen. Het komt op mij toch vooral over als een Initiatief tot Instandhouding van het Dommeblondjesschap, want wat als een homo gaat flirten met de voorzitter van de raad van commisarissen, of een lesbo die gaat flirten met de vrouw van meneer de directeur? Oftewel, het maakt een stuitend puberaal heterotraditionele indruk. Iets van ver vóór de tweede feministische golf. [W]

15 juli 2006

Over bloot lopen gesproken, dat doe ik ook graag, of eigenlijk beter gezegd het kan me niets schelen. Ik weet nog hoe ik me ooit tijdens een vakantie verbaasde over de naturisten die als het te koud werd liever een dikke trui aan trokken dan bijvoorbeeld een T-shirt met korte of lange broek, om maar te blijven tonen dat ze naturisten waren en geen gewone bad- of andere gasten. Later pas merkte ik dat het heerlijk is om in je blote kont te blijven lopen als het koud is, mèt een lekkere katoenen trui aan je bovenlijf -- want het bovenlijf, met name de buik, heeft nu eenmaal veel warmte nodig. Ik dacht dus altijd dat die naturisten en nudisten (nudisten zijn blootlopersters zonder meer, in tegenstelling tot de naturisten die van oudsher wat meer idealen hebben), ik dacht dat die blootlopersters met en zonder verdere idealen dogmatisch waren over het blootlopen, althans in hun speciale reservaten en op de stranden die daarvoor met medewerking van de overheid worden vrijgehouden, maar dat blijkt gelukkig zelden het geval te zijn.
Zelf ben ik ook lid geworden van zo'n reservaat. Waarom? Omdat die gebieden, en dan moet je dus niet bij de nudisten maar bij de echte naturisten zijn, zo'n beetje de enige plekken zijn waar je in je eentje -- als vrouw moet ik er misschien bij zeggen -- waar je in je eentje lekker onbekommerd -- bloot dus zelfs, maar daar gaat het niet eens zozeer om -- in het gras kunt liggen. Het grootste gevaar dat je loopt is dat een besmette teek zich in je vastbijt, maar die kun je er dan tenminste bij ontdekking met een pincet uittrekken en door de plee spoelen. Dit klinkt erg lomp, zo is het niet bedoeld, ik weet dat teken niet anders kunnen, maar om nu mezelf op te offeren en ze van voedsel te voorzien, nee. Ook al ben ik veganist en is dit een dilemma voor me, een dilemma waar de niet-veganisten misschien smalend om zullen lachen, ik laat me toch liever niet leegzuigen en ik wil niet dat ik door het leven van de teek te sparen andere zoogdieren (mensen bijvoorbeeld) aan de ziekte van Lyme help. Nee, ik lach hier niet smalend om mezelf, ik lig lekker in het gras en kijk uit dat er geen teken, steekmieren, muggen, dazen en ander gedierte mij komen pesten of (deels) opeten.
De grond van het terrein was vroeger in bezit van een veganist, die had als eis gesteld dat mensen die het terrein gebruikten zich daar ten minste vegetarisch zouden gedragen. Helaas worden die ideeën tegenwoordig 'niet meer van deze tijd' gevonden. Niet meer van deze tijd, terwijl er nu meer veganisten zijn dan ooit, om over vegetariërs maar te zwijgen. Maar ja, er wordt tegelijkertijd waarschijnlijk meer vlees gegeten dan ooit. Ik heb daarnet een leuk pamflet gelezen, en kwam daardoor op het idee van mijn eigen meest pamfletachtige boekje eens een paar gedeeltes op het onvolprezen wereld wijde web te zetten. ('Hondje', de 1e druk is van 1984, dat is dus 26 jaar en dus ongeveer een hele generatie geleden en dus zou dat boek ook 'echt niet meer van deze tijd' moeten zijn , ja het ademt inderdaad de sfeer van de jaren 70 maar dan nog met een flinke schep er bovenop, want zo veganistisch waren die jaren niet. Het boekje is overigens ook erg feministisch en zelfs lesbisch, dus behoorlijk roze en paars getint! En nog steeds te koop voor slechts... nee ik ga hier geen verkooppraatjes houden zeg, ben je nou helemaal belazerd. Het boekje ziet er niet uit, ook al heeft de omslag een mooie kleur, maar dat is nou juist het hondse, het kunische van het boekje.)
Maar wat ik nu eigenlijk gewoon wilde zeggen is dat ik blij ben met die zeldzame en mooie plekjes waar je nog gewoon in je blootje kunt lopen zonder uiterlijk gerichte blikken of opmerkingen -- maar waarom kan dat niet overal?
Eind jaren zeventig (ja natuurlijk van de vorige eeuw, hè hè) leek het er op, nee, het leek mij, met mijn beperkte gezichtsveld van toen, beperkt tot wat er zich afspeelde in wat later bleek de radikale tak van de vrouwenbeweging te zijn, dat open en bloot steeds gewoner zou worden, dat in elk geval vrouwen onderling 'niet meer aan uiterlijk zouden doen', waarmee bedoeld werd dat we elkaars uiterlijk niet naar uiterlijke maatstaven zouden beoordelen (dit wèl doen noem ik façadisme). Iedereen weet dat het anders liep. Er werd eerst gezegd dat het een nieuw taboe was dat vrouwen zich niet meer 'mooi' zouden mogen maken. Het werd bijna strijdbaar om jezelf weer wèl toe te takelen met lippenstift en hoge hakken. Gaandeweg werden vrouwen met ongeschoren oksels en benen weer een zeldzame soort, en werden de verbrande bh's weer uit de as gehaald.
Niet dat bh's niet mogen, niet dat er iets mis is met hakken, pincet of ladyshave. Maar die afkeurende blikken, die misprijzende mondhoekjes, die onderdrukte lachjes van 'nettere' dames over hun meer kunische zusters, dat stoort me, ook al zou een vrouwelijke variant van Diogenes (bijnaam 'de hond') zich hier niets van aantrekken. [R]

14 juli 2006

Vijf dagen geleden liet ik het woord naturisme vallen. Ik maakte er in zekere zin kennis mee in de vrouwenbeweging en mijn entree daar geschiedde in 1978. Als het warm was en de zon scheen, je trok iets uit en je ging daar mee door. 'In zekere zin' zei ik, want het werd geen naturisme genoemd, het was er gewoon zoals er in dat feminisme, de contreien waar ik vertoefde, veel anarchisme was zonder dat het zo heette, zo genoemd werd.
Maar naturisme, het werd logisch te gaan zwemmen waar de kleren uit konden, te kamperen waar idem, en dat heette dan officieel naaktstrand, naturistencamping, en vlakbij huis bleek in een fraai natuurgebied een naturistenterrein te zijn en we werden lid en je gaat er het hek door en weg is de stad, het is het paradijs.
En ja er lopen ook wat mensen en die zijn helemaal bloot en de reeën die je er ziet zijn net zo bloot en de vogels en de vissen en de libellen en ja ook de steekmuggen. O ik hou mijn schoenen aan en ook sokken want mijn huid is allergisch voor gras helaas.
Er bestaan hoogdravende definities van wat naturisme inhoudt maar wat mij betreft is het niet meer dan dat je je aansluit bij de vogels als dat zo uitkomt, het heeft niets om het lijf. Leuk is dat bij mensen dan alle decorum wegvalt, onder de kleren zitten bij iedereen dezelfde blote billen en zoals je bij de ree en de merel en de oeverlibel en de atalanta niet speciaal naar de geslachtsdelen staart, zo is dat bij de naturisten ook, aansluiten bij de vogels alweer.
Zodat er een opmerkelijk discontinuüm ontstaat van heel erg bloot tot heel erg gekleed. Bij de blootsten speelt sex over het algemeen helemaal geen rol, bij de gemiddeld gekleden ook niet. Daartussenin zitten degenen die uit willen dagen door deels bloot en dat opvallend uit te dragen. Maar gek genoeg zijn het juist ook de meest gekleden die blijkbaar bij alle bloot meteen aan sex denken, vanwaar anders die obsessie met huid- en haarbedekking? Het Vaticaans museum kom je niet in als een stukje bloot bovenbeen te zien is, bloot bovenbeen! Kan het onnozeler, bloot bovenbeen? Terwijl in het museum de Griekse beelden en de Sixtijnse kapel -- blote bovenbenen alom.
Het ernstigste is dat blijkbaar sommige mannen bij bloot meteen aan sex denken en dat daarom in sommige subculturen in het noorden het westen het zuiden en het oosten álle vrouwen zich dienen te bedekken. Rare diersoort die mensen, zo heel anders dan de mussen en de muizen en de mieren, de makrelen en de muggen. [W]

14 juli 2006

De veertiende alweer, quatorze juillet, de eerste keer dat we naar het buitenland gingen was op mijn veertiende, een week Parijs en mijn vader vond dat juist quatorze juillet er dan in moest zitten omdat er dan extra veel te doen was, en er was veel te doen, zoals smorgens een grote militaire parade op de Champs Elysées, 'sjanzelaizes' hoorden we Amerikanen knauwen, maar vanwaar juist die vertoning bezoeken? Nog goed terecht gekomen dan. Antimilitarisme, geen man geen vrouw geen cent voor het leger. Ik moet dan meteen denken aan die prachtige actie in pakweg 1981 van onkruitvrouwen, ik was er niet bij overigens, die bij een kazerne een wagen onderschepten die stapels pornofilms voor de heren militairen kwam afleveren, de dozen open en de films over straat. Geen heren dus die militairen maar wat je verwacht bij geweldsgebruikers, sexistische schoften, hier past geen nuance slechts cynisme.
Maar quatorze juillet, savonds een groot vuurwerk, waarom juist dat bezoeken, een enorme mensenzee langs de Seine, waarom juist daar tussen gaan, mijn moeder kreeg een echte claustrofobie-aanval, de mensenmassa deinde heen en weer en van voor naar achter en we gingen gelukkig verderop, het kostte veel moeite, een terrasje in de studentenwijk en er braken relletjes uit en heel vreemd, de rel was op straat en hield op bij de stoeprand waar de toeristen hun citron pressé nuttigden terwijl onderwijl studenten enerzijds en agenten anderzijds elkaar wat treiterden.
O nee niet studenten en agenten maar macho's onder elkaar.
Het was 1964, oefenen voor 1968. Dezelfde straten en pleinen, dezelfde macho's maar toen ook op de stoep. [W]

11 juli 2006

'ZOZ' heet het leuke blad van Omslag over duurzaamheid en de vele leuke dingen die in die richting gebeuren. In het nummer van juli/augustus een bespreking van een boek, 'De slag om de Schinveldse bossen', over hoe de niet-leukerds van de NAVO heel wat met de leukerds van GroenFront te stellen kregen. Volgens de recensent leest het boek 'als een spannend jongensboek'. Jongensboek? Wat moet ik me daarbij voorstellen? [W]

10 juli 2006

Mijn stukje Stam 2 ging over een verbod op lichaamsbedekking en Stam 3 (beide stukjes op 9 juli) over geen verbod op lichaamsontbloting, het tonen van togussen namelijk. Het is wel consequent, twee gevallen waarin bloter blijkbaar beter gevonden wordt. Ik zag nu graag een wet met een verbod op nog meer bedekking -- uniformen, colbertjes en zo. [W]

10 juli 2006

Want dit is toch geheel en al absurd: dat mensen van een bepaald grondgebied, laten we zeggen de Rijndelta en omstreken, niet in staat zijn te leven van de grondstoffen uit dat gebied en van de landbouw en de vruchten. Dat ze daarnaast nog een groot stuk van de aarde inpikken of de daar levende bewoners uitbuiten of de daar groeiende sojabonen gebruiken als voedsel voor hun uitgemolken vee, dat gedwongen is in grote donkere of juist helverlichte stallen te leven. Dat dat nog niet genoeg is: harder nog moeten mensen werken, en langer, ondanks alle automatisering, die werd ingevoerd onder het mom van niet meer zo hard en lang te hoeven werken. Zodat dus de grond nog sneller uitgeput raakt, de delfstoffen op, het milieu verpest, het klimaat onomkeerbaar veranderd, de concurrentie versterkt dus de kans op oorlogen groter, de mensen moe en zonder tijd voor mooie dingen. Dat, dat alles noem ik een graai-economie, een hebzuchtige economie, en dom is het ook en zielig.
Maar ik heb helemaal niks tegen werken. Als daaronder wordt verstaan: bijdragen aan de samenleving, en vooral bijdragen aan het verbeteren van de samenleving. Door bijvoorbeeld het maken van mooie dingen. Mooie zo op het oog misschien nutteloze dingen. Door te zorgen voor elkaar. Door ecologische huizen te bouwen. Door biologisch brood te bakken. Lekker taai frans zuurdesembrood, goed gerezen en knapperig. Misschien vergeet de bakster er geld voor te vragen... [R]

9 juli 2006

Gewerkt moet er worden. Natuurlijk. Natuurlijk? Bijen 'werken'-- althans zo lijkt het voor ons. Mieren 'werken' ook, die doen zelfs aan landbouw, en als je ze ziet 'luizen melken' doet het bijna denken aan de bio-industrie -- maar dat klopt niet, want die luizen hebben ook wat aan de mieren, ze worden beschermd, en bovendien zitten de luizen niet opgesloten. Zonder mieren te willen ophemelen, het zijn bepaald geen lieverdjes, behalve misschien voor hun nageslacht. Maar nu dwaal ik af. Een kort stukje, was ik van plan. Te schrijven. Over werken. Over de gekheid van werken. Vrouwen moeten ook meer gaan werken, lees ik steeds in de krant. 'De' krant? In zo'n beetje alle kranten. Rechts en links -- of wat daar tegenwoordig voor doorgaat. Bedoeld wordt dan 'betaald werken', want als werken betekent 'bijdragen aan de samenleving', iets waarbij de vraag of het betaald of onbetaald is er in het geheel niet toe doet, dan vermoed ik dat het aandeel van vrouwen juist erg groot is. Vrouwen zijn dus gemiddeld wat minder geldbelust, en/of ze krijgen daarvoor minder kansen. Maar hier wilde ik het eigenlijk ook niet over hebben.
Iedereen moet meer gaan werken, lees betaald werken, ouderen moeten langer doorgaan met hun werk, lees betaald werk, en werkloze jongeren en ouderen moeten blijven solliciteren totdat ze een ons wegen. Of een baan hebben, maar dan wel een betaalde baan. Dit zou allemaal nodig zijn om 'onze' economie draaiende te houden. En vooral, wordt er gezegd, voor de volgende generaties. Dus deze er-moet-meer-gewerkt-worden-redeneringen komen, als ik het moet geloven, niet eens vanuit concurrentiedrift voort of uit een neiging tot zelfbevoordeling, maar vanuit een soort solidariteitsgedachte -- ook dat nog!
Moet ik dat geloven? Of is het gelogen... In elk geval staat het haaks op die andere manier van solidair zijn. Niet alleen met volgende generaties maar ook met de mensen die nu leven, overal op de wereld. En solidair met alle dieren, ook al lijken de meeste niet te 'werken', of juist daarom natuurlijk! Natuurlijk! En solidair met de hele natuur -- natuurlijk!
Pleiten voor meer betaald-werken is pleiten voor een grotere ecologische voetafdruk, want betaald werken kost veel energie (vervoer, computers, vervuiling) en leidt door de hogere verdiensten tot nog grotere consumptie.
In het belang van alles en iedereen: er moet minder betaald gewerkt worden. Alles, nou ja bijna alles, is opgelost als er een wereldwijd (bescheiden doch voldoende) basisloon ingesteld zou worden. Of toch maar meteen de kadootjesekonomie... [R]

9 juli 2006

Stam 3. Het domste van het stamdenken is dat men er blind van wordt voor wat men zou kunnen leren over en weer, beide kanten van elkaar. Ik laat google zoeken naar 'moslim kritiek op westen' en het is direct raak in een discussieforum, geen discussie maar generalisatie generalisatie.
Term die valt: het perverse westen. Ja dat is een van die kritiekpunten vanuit 'de' islam en dan gaan de haren van de westerse stamdenkers recht overeind staan terwijl 'de' islam hier gewoon een punt heeft waar je over na zou kunnen denken. Want ik fiets langs een metersgrote onderbroekenreclame maar wat er op staan zijn nauwelijks de onderbroeken maar een rij bijna blote konten van zo te zien heterodames die de kont tonen aan de weggebruiker waarbij er vergeten wordt dat er ook weggebruikers bestaan die volstrekt niet geïnteresseerd zijn in opdringerige heterodameskonten.
Let wel, ik heb niets tegen bloot want ik ben naturiste (waarvan de definities me overigens nooit geheel bekoren).
Let wel, ik heb niets tegen onderbroeken (ze kunnen echt heel handig zijn).
Let wel, ik heb niets tegen heterodames (sommige van mijn beste vriendinnen zijn zo).
Maar ik heb wel iets tegen genoemd soort reclames waarbij toevallig het domste soort heterogedrag voor het uithangbord wordt gebruikt en de rest van de mensen wordt even vergeten en als 'de' islam dat pervers vindt dan heeft 'de' islam daar een punt en 'de' westerling heeft daar een punt om van onbeschaving beschaving te maken. [W]

9 juli 2006

Stam 2. Stamdenken zit geregeld in uitspraken over de Islam en het Westen, denkdingen die in de filosofie 'onterechte generalisatie' heten, over en weer, beide kanten over elkaar. Bij m'n eerste poging voorbeelden te vinden in nu.nl valt mijn oog op een blijkbaar Belangrijk Bericht uit Baden-Würtemberg dat een tot de islam bekeerde lerares een hoofddoekje mag dragen. Want zei ze, nonnen mogen ook hun hoofddoek dragen bij het lesgeven.
En ik merk maar weer eens op dat stropdassen voor de klas zonder mankeren getolereerd worden terwijl dat toch ook rituele kledingstukken zijn. [W]

5 juli 2006

De stam -- vroeger op school hoorden we over Afrikaanse stammen, of over Indianenstammen -- in cowboyfilms kwamen die voor, al heb ik nooit zo'n film gezien. Impliciet zat er een idee bij dat de stam een primitieve organisatie van samenlevingen betrof die in ontwikkelde landen natuurlijk allang overstegen was.
Echt?
Belangrijk bij 'stam' is het, leek me, lijkt me, dat mensen de stam als een groep zien waar ze erg bij horen, waar ze bij willen horen. Ze zullen moeite doen zich (enigszins) te conformeren, ze zullen hun cultuuruitingen (enigszins) laten passen bij die van hun stam.
Kijk dan eens naar jeugdcultuur waarin het van belang is wel merk sportschoen aan de voeten zit.
Stam toch echt?
Of in krantenartikelen over milieuzaken waar in een verbijsterend hoog percentage de geitenwollensokken genoemd worden. Al vele jaren heb ik zo'n sok niet meer gezien, de fellere milieuzorgers zijn veganist, dus noch geit noch wol. Maar toch moet de krant het erbij halen of de geïnterviewden doen het zelf, dat ze niet bij DIE en wel bij DEZE stam horen.
Idem bij feministische stukken in de krant. 'Maar ik heb wel een vriendje hoor' 'maar ik ben geen mannenhaatster hoor' 'maar de tuinbroeken zijn gelukkig weg hoor'.
Stamdenken toch echt.
Primitief wij en zij toch echt. [W]

4 juli 2006

Grote kop anderhalve week geleden in de Volkskrant over een tv-zender, het zal een commerciële geweest zijn: 'seks en voetbal dat scoort altijd'.
Mijn vraag is: bij wie, bij wat voor mensen?
En tweede vraag: wat voor een hals van een journalist vindt dat het melden waard? [W]

4 juli 2006

Toen ik/we met deze digitale anarkakrant begon/nen leek het leuk om het nieuws te volgen en daar een beetje anarchistisch en/of feministisch commentaar bij te geven. Een beetje commentaar, niet een beetje feministisch of anarchistisch!
Maar het verveelt dat nieuws omdat het zo oud is en zo niet nieuws. Een moord. Dat is eerder vertoond. Een oorlog. Dat is eerder vertoond. Een man met een grote bek. Dat is eerder vertoond. Enzovoort. Dat is eerder vertoond.
Het commentaar gaat door maar niet per se op de dag zelf, ik neem daar een loopje mee, het kan een dag een week een maand een jaar een eeuw oud nieuws zijn waar ik op reageer (dat heb ik eerder vertoond) maar waar nog niet alle conclusies uit getrokken zijn en wat nog telkens nodig is te herhalen.
Totdat het overbodig is.
Dat is niet eerder vertoond. [W]

3 juli 2006

Maar dat is natuurlijk ook een vraag, waar die sporten waarom hoe vandaan komen. Dat sommige voetbalkijkers in het spelletje aanleiding ontwaren om elkaar te lijf te gaan ligt natuurlijk niet aan de bal, een rond ding dat stuitert, meer is het niet. Het zal dan liggen aan hoe het spelletje gespeeld wordt, duwen, trekken, om laten donderen en wat niet al en dat dat aansteekt.
Ik zei: sommige voetbalkijkers. Het moet zijn: machovoetbalkijkers.
Hoe zou dat zijn bij het vrouwenvoetbal?
Ik weet daar niets van af. Wat ik weet is dat speerwerpen een heel erg oude en weinig fraaie niet-sportgeschiedenis heeft, dat kogelslingeren een voorgeschiedenis heeft van smeden en houthakkers die hun ding om het verst zijn gaan werpen, dat discuswerpen bij de oude Grieken reeds gedaan werd en ook geen fraaie voorgeschiedenis in het krijgswezen heeft en dat bij het kogelstoten de dingen voor een vreedzaam doeleind benut werden alvorens misschien alsnog afgevuurd te worden. En ik weet dat de technieken om op huidig vreedzame wijze die dingen te werpen buitengewoon fraai en interessant zijn. En ik weet dat de kijkers nooit nooit met elkaar op de vuist gaan. En ik weet dat ze niet dingen naar elkaar gaan smijten omdat het aansteekt.
Dus een dom ding dat alleen stuiteren kan leidt tot vechten en een scherp ding dat gevaarlijk zou kunnen zijn leidt dat niet. Het leven is eenvoudig toch. [W]

3 juli 2006

This is nice this is -- tussen de aardbeien door, dat is daar traditie, wordt er te Wimbledon getennist en er is wat commotie omdat er te Wimbledon verschil is qua prijzengeld tussen de mannen en de vrouwen en de vrouwen vinden dat het hunne omhoog moet getrokken worden, dat kan, maar omgekeerd kan ook of spelen om niet of om een bakje aardbeien waarom niet?
In de sport, de topsport, in de topsport van sommige sporten gaan waanzinnige bedragen om en als het bedrag wat minder is worden de spelers en dus ook de speelsters zelf waanzinnig en het mogen dan sexistische argumenten, oudbakken argumenten genoemd worden waar te Wimbledon het prijzengeld mee verdeeld is waanzinnig blijft het. En de vraag is wie zich daar waarom druk over moet maken.
Ik niet, ik ga even speerwerpen. [W]

2 juli 2006

Vorige week hebben de mannenbroeders van de SGP in hun oneindige onwijsheid besloten dat vrouwen, die dikwerf onreine wezens, lid mogen worden van de partij. Waarmee een stukje bijbelse, dat wil zeggen millennia oude woestijnbedoeïnenmacho-ideologie afgesloten is geworden. En die ideologie was niet alleen daar, maar vanuit de SGP loopt de lijn naar de woestijn. Ik schrijf dit op zondag en op zondag blijkt hun site onbereikbaar en dat is consequent en de vele auto's die ik nu buiten hoor razen over de A27 zijn in elk geval niet van SGP-ers, waarvoor dank.
Het logo van de partij is een oranje driehoek en even dacht ik dat die rose had moeten zijn, van mannen onder elkaar.
Wanneer zou voor het eerst actie ondernomen zijn tegen de patriarchale praktijken van dit partijtje? Ik herinner me in elk geval een actie uit '79, een actie van Vaginu, VrouwenActieGroep IN Utrecht, we togen naar Ermelo of was het Putten of was het elders op de Veluwe en verstoorden een SGP-vergadering, m'n baritonsax deed goede diensten. Na een poosje werd het saai en we gingen weg en we hoopten een ideetje geplant te hebben maar mocht dat gelukt zijn dan heeft het weinig water gekregen zodat het pas na 27 jaren zaad kon zetten.
De actie ging trouwens per auto, ik zou dat nu nooit meer doen, ik mijd dat ding van de betonwoestijnmacho-ideologie die afgesloten dient te worden. Mocht het zo zijn dat SGP-vrouwen geen auto rijden, dan hierbij mijn zusterlijke groet. [W]